چاپلوسی ومداحی در ایران
از زمان پادشاهان صفوی بازار مداحی وچاپلوسی رواج یافت ودر عصر قاجاریه اوج گرفت در این میان
بسیار ی از شاعران وسخن پردازان که از ذوق واستعداد شاعری برخوردار بودند بر گرمی بازار مدح وثنا
پادشاهان ووزیران وصاحب منصبان آن عصر افزودند.درعصر اختناق ودروغ اغلب آدمهای ضعیف وبی مایه
به مقامهای بزرگی دست یافتند واین افراد اغلب از مدح وستایش شاعران لذت میبردند..
در عصر محمد شاه قاجار حقوق ومزایای شاعران درباری وچاپلوس بسیار زیادبود.یکی از شاعران مداح
وچاپلوش آن زمان (قاآنی) بود که در مداحی ودروغگویی وتملق از دیگران پیشی گرفته بود واز اینکه حتی
زبون ترین افراد روزگار را شجاع ترین مردان معرفی کند باکی نداشت. زمانی که حاجی میرزا آقاسی
صدر اعظم محمد شاه دچار زکام سختی شد در باره زکام او هم شعری سرودکه بخشی از آن را در
اینجا می آوریم
که جلوه کرد که آفاق پر زانوراست که رخ نمود که گیتی تمام فرخار است
زخلق احمد مرسل مگر نسیمی خاست که هرکجا گذرم تبت است وتاتار است
زکام خواجه گواهی دهد بدین گویی که این نسیم زخلق رسول مختار است
دلا زمدح محمد به مدح خواجه گرای که خواجه از پس اوبردوکون سالاراست
پناه دولت اسلام حاج میرزا آقاسی که همچو دست فلک خامه اش گهر باراست