خدایا چنان کن سرانجام کار               توخوشنود باشی ومارستگار

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

فاش میگویم وازگفته خود دلشادم 

بنده عشقم واز هردوجهان آزادم

طایرگلشن قدسم چه دهم شرح فراق

که دراین دامگه حادثه چون افتادم

من ملک بودم وفردوس برین جایم بود

آدم آورد دراین دیر خراب آبادم

سایه طوبی ودلجویی حور ولب حوض

بهوای سر کوی تو برفت از یادم

نیست بر لوح دلم جز الف قامت دوست

چکنم حرف دگر یاد نداد استادم

کوکب بخت مرا هیچ منجم نشناخت

یارب از مادر گیتی به چه طالع زادم

تاشدم حلقه بگوش درمیخانه عشق

هردم آیدغمی از نو به مبارکبادم

میخورد خون دلم مردمک دیده سزاست

که چرا دل به جگر گوشه مردم دادم